Wat speelt er eigenlijk… met Lisa van Os

De nieuwe rubriek ‘Wat speelt er eigenlijk…’ is in het leven geroepen omdat leden zich weinig bewust zijn van elkaars bestaan. ‘Wie speelt er eigenlijk op zondag, terwijl ik zelf op zaterdag speel?’, ‘De jeugd zit enorm in de lift, maar wat voor jongens en meisjes spelen daar eigenlijk?’ of ‘Hoe gaat het eigenlijk met de senioren binnen de club?’ zijn vragen die regelmatig opdoemen in de kantine. Neem kennis van elkander!

Voor de lancering van de rubriek beginnen we met de aanvoerders van de vertegenwoordigende elftallen. Als eerst komen de aanvoerders van zaterdag 1, vrouwen 1 en zondag 1 aan de beurt. Vervolgens gaan we kriskras door het ledenbestand heen om iedereen het woord te bieden. In de derde aflevering Lisa van Os, aanvoerster van vrouwen 1.

 Hee Lisa, we beginnen met het volgende: ‘Wij streven naar maatschappelijke impact, we helpen organisaties, ondernemingen en individuen hun impact te vergroten. Hoe? Met organisaties, maatschappelijke projecten, het organiseren van events en door te participeren in ondernemingen.’ Heb je enig idee waar dit over gaat? 

Lisa: ‘Haha, jazeker! Dit komt van de website van Buro Bries, mijn werkgever. Na mijn afstuderen ben ik hier begonnen als tekstschrijver. Als er een tekst geschreven moet worden, een uitnodiging of een nieuwsbrief bijvoorbeeld, dan doe ik dat voor de klant en voor Buro Bries zelf. Ik heb communicatie gestudeerd aan de Hanzehogeschool en het is een logische stap vanuit de opleiding. Ik heb een unieke kans gekregen na mijn studie doordat ik via een oud teamgenoot bij Amicitia VMC dit op mijn bordje kreeg. Die kans heb ik met beide handen aangegrepen en ik ben er erg blij en tevreden mee. Deze kans krijgt niet elke communicatie afgestudeerde.’

Mede door deze interesse die jij hebt, heb je aangeboden om de nieuwsbrief voor Amicitia VMC te produceren. Hoe beviel dat voor de eerste keer? En wat is je blik op wat er binnen het cluster informatie & communicatie nog meer zou kunnen gebeuren?

‘Er is een prima nieuwsbrief uitgerold voor de eerste keer. Echter is het nog niet waar het zou moeten zijn. De aankomende maanden zullen we kijken hoe het proces meer vorm krijgt, ook betreffende het aanleveren van informatie en het inpassen binnen mijn eigen agenda. Verder denk ik dat de website wel een kleine een opfrisbeurt kan gebruiken, net als de social media pagina’s die de club in haar beheer heeft. Ik denk dat er onder het nieuwe bewind meer mee gebeurt, maar er valt nog meer uit te halen.’

Je begint zelf al over het nieuwe bestuur. Hoe kijk jij tegen het nieuwe bestuur aan?

‘Ik heb het gehele bestuur nog niet tezamen gezien. Wel heb ik de bestuursleden al een aantal keer apart gesproken. Voorzitter Wim delegeert en inventariseert, dat ervaar ik als zeer prettig. Daarmee hanteert hij een strategie die helderheid schetst. Het is wel wat wennen, mede door de gedachte dat Jos geen voorzitter meer is. Echter geloof ik wel dat er een bestuur zit waarmee wij als club stappen kunnen maken. Dit is ook noodzakelijk, de club groeit namelijk door. Naast de gevestigde zondag-tak zitten alle andere afdelingen ook in de lift. Ik vind dat het harstikke goed gaat.’

Jij geeft net aan dat je eraan moet wennen dat Jos geen voorzitter meer is. Die gewenning is mogelijk voortgekomen uit de vele jaren dat je actief bent bij Amicitia VMC. Hoelang voetbal jij hier al?

‘Sinds 2010. Binnen de vrouwenafdeling is er sinds die tijd veel veranderd. Toen ik bij de club kwam viel ik meteen met mijn neus in de boter. Vanaf de eerste training dacht ik: “Hier wil ik zijn, dit voelt als een warm bad!” Toen hebben wij als vrouwenelftal altijd uitgesproken dat we er een tweede elftal naast zouden willen hebben. Niet zozeer omdat wij een selectiebeleid wilden creëren, maar meer omdat wij het heel gezellig hadden maar teveel vrouwen hadden voor één team. In het eerste jaar moesten wij vrouwen teleurstellen. Zij wilden graag spelen, maar wij hadden op die zaterdag al vijftien vrouwen tot onze beschikking. Hierdoor moesten wij regelmatig nee verkopen. Onder August Kuiper kwam het tweede elftal er. Toen is er veel veranderd. Wij waren niet langer één team. Nu is het zelfs zover dat wij een derde vrouwenteam hebben, een 7×7 team.’

‘Het komt nu voor dat ik sommige vrouwen een stuk minder tref. Doordat wij groter worden qua aantallen creëren we een situatie waarin je niet meer met iedereen een hechte band kan hebben. Dat mis ik wel eens. Ik ben absoluut voorstander van de groei, maar de ledenstop voor vrouwen was noodzaak.’

Je sprak net over het 7×7 team. Hoe is dit ontstaan? Was dit uit spelplezier of is dit uit nood ontstaan?

‘Vrouwen 1 is nu het selectieteam en is meer op prestatie gericht (al zien we dat nog niet echt in de resultaten, haha), alle overige vrouwen die om wat voor reden dan ook niet in Vrouwen 1 spelen, komen in Vrouwen 2 terecht.  In de maanden voor de start van het seizoen aan meldden zich nog meer dames die graag bij ons wilden voetballen. Hierdoor moest Jelle (trainer) bijna tien (!) vrouwen teleurstellen per weekend. Dat is eenvoudigweg teveel. Dat is voor twee groepen niet leuk. Ten eerste voor de vrouwen zelf niet, die hierdoor één keer in de twee week spelen. Daarnaast kan de trainer niet bouwen aan vastigheid in zijn elftal. Hierop werd besloten om een 7×7 team aan te melden bij de KNVB. Daar is een wachtlijst voor, maar het ging uiteindelijk sneller dan verwacht. Hierdoor moest er snel een selectie gevormd worden en kwam dit voor de vrouwen die hiervoor gevraagd werden als donderslag bij heldere hemel. Dit was niet handig.’

‘Het was een noodoplossing en ook een goede oplossing. Echter zagen sommige vrouwen dit als een degradatie, terwijl dit natuurlijk niet het geval is. Op deze manier kreeg het een negatieve lading, het had iets tactischer gecommuniceerd moeten worden. Ik begrijp het gevoel van de vrouwen die dit aangaat heel goed. Laat ik van de gelegenheid gebruikmaken om te benadrukken dat wij gezamenlijk de vrouwenafdeling zijn en daarin is de een niet minder dan de ander.’

Dit is je eerste seizoen als aanvoerster van de vrouwen 1. Brengt dit een andere houding met zich mee binnen en buiten de lijnen?

‘Ik ben van mijzelf wel iemand die dingen snel oppakt en het voortouw ergens in neemt. Maar toch, zodra het van je verwacht wordt, verandert er toch wat. Dat had ik nooit verwacht! Toen Jonathan mij vroeg, was ik vereerd. Ik heb vanaf begin wel aangegeven dat ik een andere aanvoerster zou zijn dan Ramona. Zij deed ook veel organisatorische  zaken  en dat past minder bij mij. Ik vind het bovendien ieders eigen verantwoordelijkheid op tijd aan te geven of je bijvoorbeeld aanwezig bent of niet. Een pagina op Teamers.nl biedt dan uitkomst, zo kan iedereen ook inzien wie wanneer aan- en afwezig is.’

‘In het veld vind ik het opvallend dat de band er bij mij toe geleid heeft dat ik positiever ben gaan coachen. Ik doe nu meer mijn best om speelsters een beter gevoel te geven in het veld. Ik moet wat minder mijn persoonlijke emoties laten zien en denken in het teambelang. In die zin heb ik het een beetje onderschat. Ik vind ook dat ik er nog beter in kan worden.’

Wat vragen voor de jeugd. Wat is jouw favoriete positie en heb je daar altijd ook gespeeld?

‘Mijn favoriete positie is toch rechtsbuiten. August heeft mij vorig seizoen op 10 gezet, hij was ervan overtuigd dat ik dat kon, maar ik merk dat ik daar minder lekker voetbal dan langs de zijlijn. .  In het centrum is toch heel anders voetballen en ik vind dat dat minder voor mij is weggelegd.’

‘Overigens: Jonathan heeft mij zelfs een keer laatste man gezet. Dat was helemaal niks. Volgens mij was iedereen het daar wel over eens. Sowieso is verdedigen niet mijn sterkste kant. De tegenstander moet achter mij aanrennen, niet andersom!’

Heeft het succes van het Nederlands elftal vrouwen nog invloed gehad op toestroom van nieuwe vrouwen?

‘Ik denk dat dat een beweging is die al enkele jaren plaatsvindt. Niet per se nadat ze Europees Kampioen zijn geworden. Ik denk dat dat meer zichtbaar is bij de jongere generatie.  Maar de ledenstop die we nu hebben moeten afkondigen is natuurlijk ook een gevolg van de stijging van populariteit in het damesvoetbal. Bij Amicitia VMC is pas twee jaar geleden een meisjeselftal opgericht, nu is dat al uitgegroeid tot  twee MO15 elftallen en één MO13! Wat voor de jongens al jaren vanzelfsprekend is- trainen, wedstrijden en alle voorzieningen eromheen, wordt nu voor meisjes ook gerealiseerd. Dat vind ik enorm belangrijk.’

‘Hier een voorbeeld bij. Onlangs waren wij met ongeveer 40 mensen bij de kwalificatiewedstrijd Nederland-Noorwegen van de vrouwen in het Noordlease stadion. Sterspeelster Lieke Martens wilde graag haar shirt afgeven aan een jonge fan. Zij kon dit echter niet doen, omdat zij de hele kwalificatie moet doen met dit shirt. Dit zegt veel over de lange weg die er nog te gaan is voor het damesvoetbal.  Dat dat binnen Amicitia VMC nu even goed geregeld is voor de meisjes als jongens, door de toestroom van de meisjes, vind ik  een goede zaak. Ik denk ook dat dit de doorstroom naar de vrouwenelftallen bevordert. Op dit moment hebben we één dame die uit de Amicitia-jeugd komt. Ik ben benieuwd hoe deze ontwikkeling zich doorzet op de lange termijn. Maar laat ik één ding voorop stellen: ik wil vooral dat de meisjes en de rest van de  jeugdafdeling, veel plezier hebben in het voetbal.’

Inspelend op de wedstrijd die straks plaats zal vinden, de wedstrijd Amicitia VMC VR1 tegen Lycurgus VR4. Wat verwacht je van deze wedstrijd en durf je je te wagen aan een prognose?

‘Doordat de vrouwen van Asser Boys zich hebben teruggetrokken uit de competitie hebben wij de punten van onze enige winstpartij in moeten leveren. Hierdoor hebben wij slechts 2 punten over. Lycurgus staat een stuk hoger geklasseerd, maar toch denk ik dat het spel van deze ploeg ons beter ligt dan het spel van v.v. Groningen, de ploeg die ook hoog staat en ons van de mat veegde met 7-1. Ik heb er nu vertrouwen in. Jonathan heeft ons een tactisch plan opgestuurd, waar wij gisteren ook op getraind hebben. Als ik dan toch een poging mag wagen gok ik op een 2-0 thuisoverwinning.’

Trainer Jonathan kreeg overigens zijn gelijk met de tactiek en Lisa bijna gelijk met haar prognose. De wedstrijd eindigde in een 2-1 overwinning voor Vrouwen 1 van onze geliefde club!

(Het lukt niet altijd, maar…) De rubriek ‘Wat speelt er eigenlijk…’ verschijnt één keer in de twee weken op de website http://www.amicitiavmc.nl/v2/ en op de Facebookpagina van de club.