Wedstrijdverslagen

Amicitia VMC (za) wint verdiend van Boerakker

Afgelopen zaterdag traden de nummers twee en drie van de vierde klasse C tegen elkaar aan. Beide promovendi kennen elkaar goed, want vorig seizoen werden de degens ook gekruist. Boerakker was toen het Roda JC uit 1994/95 door als enige tegenstander niet voor de uiteindelijke kampioen te buigen. Ditmaal was het anders. Op het eigen sportpark Oomkegast moest de opgevoerde ploeg van oefenmeester Marco van der Veen zijn meerdere erkennen in de bezoekers uit Groningen. Het werd 3-4. De tactische training die Nanne Iedema had laten organiseren door de niet te benijden Groel Geel trainer Jan Veenhof en KNVB consorten, liep al vroeg in de soep toen Robert Koop samen met zijn adviseur, Mr. L.L. Riddersma, het veld betrad om de aandacht van alle aanwezigen te vragen. ‘’Ik vraag jullie aandacht voor mijn pleitbezorger, die een verklaring gaat voorlezen.’’ Geërgerd keek Koop, die eenmaal teruggekeerd van een blessure vaker dan hem lief is rechts buiten het veld wordt geposteerd, toe hoe de rest van de groep langzaam een kring om het duo heen vormde. Toen iedereen zich naar tevredenheid van Koop had gepositioneerd, nam Mr. Riddersma het woord. ‘’Het heeft mijn cliënt, Dhr. MScBA H.B. Koop, behaagd mij te verzoeken een woord van berouw aan u te doen overkomen inzake de gedragingen van cliënt op zaterdag 31 oktober jongstleden, actio reus. Cliënt zweert onverbreekbaar dat genoemde gedragingen niet meer zullen voorkomen als hij bij de eerste elf spelers wordt geschaard, conditio sine qua non. Gezien het bevlogen karakter van cliënt vraag ik u allen serieus rekening te houden met een tijdelijke toestand van verminderde toerekeningsvatbaarheid, actus non facit reum nisi mens sit rea. Ik vraag u allen heden avond, ten overstaan van de oude goden en de nieuwe, om uw toewijding aan het verweer van mijn cliënt. Opdat het recht moge zegevieren!’’ Ondanks het vurige betoog van Riddersma ving de wedstrijd in Boerakker aan met Koop op de reservebank. In het eerste kwartier was Amicitia heer en meester op het prima bespeelbare veld. Nadat grote kansen door Joris Woudt (net voorlangs) en Arjan ‘Bambino’ Wessels (op de rug van een medespeler) niet tot doelpunt werden gepromoveerd, opende Cees Jan Diepeveen de score door een uitmuntende aanval gedecideerd af te ronden. Wessels werd uitstekend de diepte ingestuurd en hield het overzicht, waarna het voor Diepeveen nog een koud kunstje was om af te ronden bij de tweede paal: 0-1. Dit was voor Boerakker, dat fysiek contact toch al niet schuwde, het sein om er nog een schepje bovenop te doen. Vol overgave werd de aanval gezocht en in deze fase wonnen de gastheren bijna alle duels. De gelijkmaker die in deze fase viel was dan ook verdiend. Joey Hummel zette goed door op Mathijs Preenen, die zich liet aftroeven. De inzet van de sluwe Boerakker spits kon nog door Maik Timmer worden gestopt, maar de afvallende bal werd overtuigend binnengeschoven: 1-1. Even later kwamen de Geel Zwart geklede mannen zelfs op voorsprong. Een hoekschop werd suboptimaal weggewerkt door Jelmer Preenen, waarna de tweede bal opnieuw een prooi was voor een Boerakker die daar wel raad mee wist: 2-1. Jacob de Wit, middenvelder bij de thuisploeg, liet vervolgens in de 40e minuut bij een hoekschop zien wel degelijk ergens talent voor te hebben, Thaiboksen, daarmee zijn belofte (‘’als ik je tegen kom sla ik je op je bek’’) aan Otto Mekel inlossend. Na deze geschifte actie sloeg de vlam in de pan. De prima fluitende jongeling die door de KNVB naar deze risicowedstrijd in Boerakker was gestuurd, had het echter niet gezien. De Amicitianen, die zich stoorden aan de sociale beperking waar veel jonge mannen in het dorp Boerakker blijkbaar mee geboren zijn, gaven het enige juist antwoord. Het was uitgerekend Otto Mekel die ondanks de ferme elleboogstoot waarmee zijn borstkas ongevraagd werd geconfronteerd de stand gelijktrok. Het boogballetje dat zijn linkerschoen richting de verre hoek stuurde was de doelman te machtig: 2-2. Tijdens de thee las Marijn van Wieringen een gedicht voor aan Robert Koop. Het gedicht hoort niet thuis in een voetbalverslag maar de strekking ervan was dat een mensenleven constant in ontwikkeling is. Van Wieringen ontboezemde ter illustratie dat hij op gegeven moment door een 5.3 voor Nederlands op zijn HAVO eindexamen weinig perspectief had om zijn droom nog waar te maken. ‘’En kijk nu eens! Ik ben toch leraar Nederlands geworden. Weliswaar in Buitenpost, maar goed.’’ Na de rust maakte Amicitia VMC korte metten met de hoop van de Boerakker supportersschare. Al snel werd een 2-4 voorsprong genomen door doelpunten van opnieuw Otto Mekel (vrije trap in de winkelhaak) en Arjan Wessels (kopbal. Kopbal? Van Wessels? Dat kan toch niet! Ja, echt.). Door een onoplettendheid bij Amicitia achterin wist Boerakker de aansluitingstreffer nog te maken, maar verder kwam de thuisploeg niet en daar mocht het eigenlijk ook geen aanspraak op maken. Voor een elftal dat een aantal op hoog niveau acterende zaalvoetballers herbergt, hanteerden de gastheren namelijk wel erg vaak de lange bal. Eindstand: 3-4. Net als SGV is Boerakker een tegenstander die in eigen huis zeer lastig te verslaan is. Een belangrijke overwinning dus voor de mannen van Nanne Iedema. Volgende week staat een uitwedstrijd tegen VVS Oostwold op het programma.

To Top