Wedstrijdverslagen

Amicitia zaterdag 3 komt eindelijk op gang in de 3de klasse

Op deze vroege zaterdagochtend (10.30!) mochten we, na de mooie uitoverwinning van vorige week bij VVK (0-4), aantreden bij en tegen Mamio. We begonnen met een wat gehavend elftal, doordat een aantal spelers de goudgele rakkers op de vrijdagavond prefereerden boven het voetbal op de zaterdagochtend en anderen wellicht thuisbleven uit voorzorg om geen kankerverwekkende kunstgraskorrels binnen te krijgen. Met hulp van twee gastspelers, waarvoor dank, kwamen we toch nog op 12 man uit. Een niet al te goede voorbereiding, maar al snel bleek dat dit allemaal relatief was. Het bleek namelijk dat Mamio ook op vrijdagavond nog lang in de kantine was gebleven en hierdoor hadden we zelfs een overtal, Mamio had slechts 9 spelers aanwezig op het moment van de officiële aftrap. De elftalleider van Mamio besloot zich dan ook zelf maar om te kleden en na 5 minuten wachten op een uit bed getrommelde speler kon de wedstrijd dan toch met 11 tegen 11 beginnen. Dit gebeurde dan wel met de wissel van Amicitia als scheidsrechter, want ook deze had Mamio niet zlef tot zijn beschikking.

Voor zover de randzaken, Amicitia begon sterk aan de wedstrijd en dit was voor een speler van Mamio al reden om maar met een blessure naar de kant te gaan na 5 minuten waardoor er een man meer situatie ontstond voor de mannen van Amicitia. Met het overtal kon Amicitia meer druk zetten, werd het spel verbeterd en kwam er dan ook de eerste goal. De bal werd met een steekpass op rechts geopend, waarna Eric de bal na een voorzet kon binnenschieten en de 0-1 op het denkbeeldige scorebord verscheen. Mamio dacht aan buitenspel, maar de grens vlagde niet (wat niet zo raar was, aangezien er ook geen grens langs de lijn stond aan beide kanten) waardoor de scheids liet doorspelen en het doelpunt toekende. Hierna besloot de geblesseerde man van Mamio dat hij zijn team toch maar weer moest helpen en werd er weer 11 tegen 11 gespeeld. Veel hielp dit niet voor Mamio, want 5 minuten later kreeg Amicitia een ietwat dubieuze penalty van de scheidsrechter, de bal raakte de arm van een Mamio speler en dit was voor de gelegenheid scheidsrechter voldoende voor een penalty. Of er te veel naar PSV is gekeken, of misschien uit sympathie voor Mamio, maar de bal werd niet binnengeschoten en belandde op de paal. Mamio kreeg hierna voor rust nog een aantal schoten, deze eindigden echter niet binnen de palen waardoor er voor de mannen van Amicitia niks aan de hand was. Dit bleek wel uit het feit dat er voor rust nog de 0-2 werd binnengeschoten door Wouter, die op het middenveld dwingend aanwezig was deze wedstrijd.

Na de thee had Mamio dan toch een scheidsrechter gevonden op het complex en kon er zowaar met 11 tegen 11, een scheidsrechter van Mamio en twee grensrechters aan beide kanten worden gespeeld. Mamio leek even van zich af te bijten en kreeg wat meer druk naar voren, in grote kansen resulteerde dit echter niet. Na een kwartier spelen in de tweede helft kon Wouter, na een mooie steekpass van Tom, de 0-3 tegen de touwen schieten. Nu moest Mamio meer risico nemen en kwam er dan ook meer ruimte op het middenveld en voorin voor Amicitia. Uit die ruimte ontstonden dan ook een aantal kansen, maar Nando en Rens wisten het te presteren om vanaf 5 meter de bal niet in het doel te krijgen. Lang zat Rens hier niet mee want na een goede loopactie en een uitstekende pass kon hij de bal koel langs de keeper schuiven en was de 0-4 een feit. Dit was geen reden voor Amicitia om rustig achterover te gaan leunen, aanvoerder Joost gaf zijn mannen namelijk de taak om ook vandaag weer de 0 te houden zonder Thomas Aarts. Wat ook vermeld moet worden is dat Rick met een fenomenale aanname, waarvan iedereen inclusief hijzelf versteld van stond, de bal met zijn sublieme rechterpoot doodstil op de grond legde en hierna ook nog het balbezit wist te behouden.
Dit gebeurde allemaal onder muzikale begeleiding en geuren vanaf de zijkant waar Bob Marley trots op zou zijn geweest.  Wellicht werd dit de scheids ook eventjes te veel na een aanval van Amicitia met vermeend buitenspel. Eerst klonk er een fluitsignaal waardoor de verdediging van Mamio stopte, waarop de scheids riep dat er toch doorgespeeld moest worden. Wouter, die hier wel raad mee wist, kon hierdoor samen met Rens op de keeper af. Met FIFA zou de bal waarschijnlijk worden afgelegd op Rens, maar Wouter besloot toch het zekere voor het onzekere te nemen en de bal vanaf 5 meter rustig over de grond langs de keeper te passen waarmee zijn hattrick werd voltooid. Hierna kreeg Rick uit de corner ook nog een kans, maar zijn omhaal eindigde net naast het doel.

Al met al was het een mooi potje voetbal zo vroeg op de ochtend, waarbij het weer zeker niet tegenviel. Als we naar de statistieken van dit seizoen kijken valt het tot nu toe op dat er twee keer de nul is gehouden, tweemaal zonder Thomas Aarts en tweemaal met Rick Last in de basis wat geen toeval kan zijn. Hiernaast valt er een negatieve trend te ontdekken in de opkomst per wedstrijd, sinds TKB uit daalde dit van 15 naar 14 naar 13 naar 10. Dit kan met de sfeer in de kantine na afloop te maken hebben, of door het feit dat er nog steeds op kunstgras gespeeld dient te worden ondanks het onlangs verschenen onderzoek van Zembla. Komende zaterdag spelen we weer thuis op het vertrouwde sportpark Coendersborg en het wat christelijker tijdstip, namelijk 14.30. De tegenstander is dan Aduard 2000, die tweemaal wisten te winnen dit seizoen tegenover de drie overwinningen van ons. Hopelijk kunnen we dan ook in onze eigen kantine een keer aan het bier na een overwinning, aangezien we de drie overwinningen allemaal op vijandig terrein wisten binnen te slepen. Komt allen kijken naar deze spannende ‘’zes punten’’ wedstrijd, bijzijn is meemaken!

To Top