Mededelingen

De Old Stars spelen Soccer Indoor

Amicitia VMC, Oranje Nassau en Blauw Geel hebben samen een afdeling Walking Football. De Old Stars spelen op dinsdagmorgen, trainen wat en doen een paar onderlinge partijtjes. Maar hoe goed we zijn, dat weten we eigenlijk niet.

Daarom was het wel interessant om te zien hoe we er eigenlijk voor staan op het Indoor Soccertoernooi aan de Ulgersmaweg op 6 maart 2020. Daar houden ze al vijf jaar achtereen een toernooi in een overdekte fabriekshal. Er werd gespeeld op twee velden, elk met zes ploegen van vijf man. Gelukkig hadden we acht man op de been gebracht, zodat we af en toe ook konden wisselen. Jan Boerkamp was al druk in de weer geweest met de opstelling. Het kwam er op neer, dat we het van achteren dicht moesten houden en dan over de zijkanten aanvallen, via de boarding. De eerste wedstrijd hebben we even de kat uit de boom gekeken. Toen we daarna tegen FC Groningen (de Trots van het Noorden) speelden merkten we, dat we toch aardig op dreef waren.

Wim en Jan Boerkamp pakten veel ballen af en hielden de bal goed vast (wel een beetje veel, vond ik), Folkert speelde op zijn best voorin op het middenveld, Aalf kwam er een paar keer goed door en Hans was als vanouds de motor achter de aanval. Dat die scheidsrechters hem vaak affloten voor rennen, verbaasde ons niets, maar daar heb je nu eenmaal mee te leven. Martin speelde een ongelukkige wedstrijd. Hij strandde veel te vaak tegen de boarding. Het zelfde gold ook voor Luuk, die toch merkte dat zijn enkels het zwakke punt zijn. Zelf moest ik elke keer achterin blijven van Jan, zodat ik me maar heb beperkt tot het uitschakelen van die druiloren van de tegenstander. Het trotse FC Groningen kon dus geen potten breken en ze kwamen nauwelijks over de middenlijn.

Siddeburen was een makkie. Ze schijnen met 40 man Old Stars te spelen maar dat was niet te merken. Ze werden gemakkelijk opgerold. Daarna kwam VEV ’67 aan de beurt, maar die zijn er helemaal niet aan te pas gekomen. Veel te slap en veel balverlies. De interessantste wedstrijd was die tegen Kardinge, die ook getraind worden door Rik Liezenga. Nou, Rik Liezenga had ze duidelijk niet wedstrijdfit gekregen, want we hebben ze vanaf het begin meteen overrompeld: ze stonden al na een paar minuten met 5-0 achter. Daarna maakten we de fout, door achteruit te gaan voetballen. Dan loop je toch gauw achter de feiten aan, als je niet uitkijkt. Kardinge drong flink aan, maar we wisten door taai verdedigen de angel uit hun aanval weg te nemen.

Het eindresultaat was dus, dat we ongeslagen bleven. Waar dit aan ligt, weten we niet. Misschien lag het aan de sterke koffie die we van Harry krijgen op dinsdag, misschien aan het strijdplan van Jan, misschien omdat we gewoon goed ingespeeld waren. Het is wel duidelijk dat we kennelijk aan de top staan en dat kun je van de andere elftallen van Amicitia niet zeggen. Gedurende het hele toernooi zat er een wat oudere vrouw in een witte bontjas door het raam de verrichtingen te volgen, met een Mona Lisa glimlach op haar gezicht. Ik vroeg haar hoe ze het had gevonden. “Wel aardig” zei ze lachend. “Zit u misschien in de jury voor de Man OF The Match?” vroeg ik haar daarna. Ze lachte weer, maar ze zei niks…

 

To Top