Mededelingen

Interview met Otto Mekel, aanvoerder van ZA1

Dit interview verscheen in de presentatiegids van Amicitia VMC 2020. Tekst: Hans de Preter

‘We zijn er klaar voor om dit jaar wél te promoveren!’

Het belooft een spannend seizoen te worden voor de heren-selectie van Amicitia VMC. Organisatorisch is er veel veranderd en het heeft er alle schijn van dat het eerste dit jaar écht kans maakt op promotie, of om tenminste in de top drie mee te draaien.

In vergelijking tot eerdere jaren hebben we het nu niet over het eerste Zondag elftal, maar over Zaterdag 1, omdat het zondagteam eind afgelopen seizoen is opgeheven. Daarvan zijn zo’n negen spelers zijn naar de zaterdag selectie vertrokken.

Dat mag je best een zeer ingrijpende verandering noemen voor het traditioneel op de zondag voetballende Amicitia. Helemaal los van de vraag waarom dat is gebeurd, ziet Otto Mekel (31), aanvoerder van Zaterdag 1, in elk geval één heel duidelijk voordeel van de nieuwe situatie.

‘Omdat de zondagselectie, die altijd relatief klein was, nu bij de zaterdagselectie is gevoegd, hebben we een ruime zaterdagselectie, waardoor we een Zaterdag 1 en een Zaterdag 2 in de benen hebben. Uit deze twee teams kan de trainer dan díe spelers kiezen die op dat moment het best presteren. Een mooi uitgangspunt voor de trainer. Want mocht iemand in het eerste er, bij wijze van spreken, met de pet naar gooien, dan kan hij worden vervangen’, betoogt Otto.

Dus alleen al vanwege het feit dat de trainer nu een grote vijver heeft om uit te vissen staat Amicitia er aan het begin van het seizoen al stukken beter voor. Verder is er in de selectiegroep sprake van ‘een mooie mix van jong en oud’, zegt Otto.

‘Daar komt dan ook nog bij dat wij als spelers ook echt ambitie hebben. En we hebben ook een ambitieuze trainer. Ik heb er dus alle vertrouwen in dat we dit jaar écht ver gaan komen’.

Otto Mekel is in het dagelijks leven financial controller bij Eurosonic Noorderslag. Hij is bijna zes jaar lid nu van Amicitia VMC. Voordien voetbalde hij bij VIBOA in Winsum, waar hij is geboren en getogen. Tijdens zijn studie bleef hij nog enige tijd voetballen bij die vereniging. Maar al dat reizen werd toch wat vervelend, en dus besloot hij om samen met teamgenoten naar een Groningse club te verkassen.

Enkele vrienden waren hem al voorgegaan en bij Amicitia terecht gekomen. ‘Dat vond ik een heel gezellige club. Als ik dan tóch in Groningen zou willen voetballen, dan kies ik het liefst een club met een gezellig, dorps, karakter. En dat was Amicitia’, zegt Otto.

Maar hoe belangrijk gezelligheid in zijn ogen ook is: het gaat Otto in eerste instantie wel om de prestatie. ‘Als het nergens om gaat, is bij mij de lol er snel af’.

‘Kijk: we zeggen elk jaar bij Amicitia dat we gaan promoveren uit de vierde klasse. Dan komen we vervolgens meestal ook wel een behoorlijk eindje, maar uiteindelijk lukt het dan weer net niet, en eindigen we als vijfde of zo. Maar dit jaar heb ik er dus alle vertrouwen in dat het wel gaat lukken’.

‘Behalve dat we met August een zeer ambitieuze trainer hebben, hebben we nu ook een heuse staf, van vier personen. Dat betekent ook dat we samen nu een geweldig klankbord hebben om over onze ideeën te praten en te sparren’.

Kortom: de selectie van Amicitia VMC is dit jaar welhaast “on-Amicitiaans” professioneel aan de start verschenen.

Het woord is nu alleen nog aan de spelers.

Dat kon dus wel eens een eitje gaan worden.

To Top