Wedstrijdverslagen

Amicitia 4 start competitie met zege op PKC’83

Zaterdag 23 september 2017 was het dan eindelijk zover. De start van de competitie 2017-2018. Alle ingrediënten voor een heerlijke pot voetbal waren aanwezig: een heerlijke nazomerse zaterdagmiddag, goedgehumeurde spelers, onze trouwe supporters én spelend op echt gras. Zo’n veld waar je een polletje nog de schuld kan geven en je met een gerust hart een sliding kunt inzetten, zonder dat je daar een hele week je knieën van open hebt liggen. Kortom; voetbal zoals het bedoeld is.

De tegenstander op sportpark Coendersborg was PKC’83. Voor velen van ons een onbekende tegenstander uit de stad. We wisten dan ook niet goed welk niveau we zouden aantreffen. Door enkele afwezigen en blessures moesten we deze wedstrijd over de streep trekken met 12 spelers. De coaches waren de geblesseerde spelers Tim, Marco en de later aanschuivende Vincent. De doelstelling voor het seizoen was simpel. Minder tegen krijgen en meer scoren dan vorige seizoen (37 doelpunten voor, 60 doelpunten tegen).

Om stipt 14:30 werd de toss verloren en mochten wij dus aftrappen (blijf ik toch iets geks vinden, maar dit terzijde). Al snel werd duidelijk dat PKC’83 fysiek dik in orde was. We moesten vol aan de bak en de eerste 10 minuten waren we zoekende hoe we deze tegenstander aan moesten pakken. Een te snelle 0-1 was het gevolg. Een slecht begin van het seizoen.

Gelukkig blijkt Amicitia 4 over wilskracht en veerkracht te beschikken. De ruggen werden gerecht en duels werden steeds meer gewonnen op het middelveld. De verdediging stond stabiel en met het aanvallende duo Ivar en Joop kwamen we tot enkele gevaarlijke uitbraken. Na grofweg 25 minuten was Ivar de verdediging van PKC’83 te snel af en werd met een sliding van achteren in de 16 meter gestopt. De scheidsrechter zag er een overtreding in en legde de bal op de stip. Joop liet deze kans niet onbenut en zette ons op gelijke hoogte. 1-1.

Niet veel later kwam Joop alleen de 16 meter binnen van de tegenstander. Waar iedereen een droge schuiver verwacht, weet je het bij Joop nooit. Hij besluit de keeper, iets te ver naar de zijkant, uit te kappen om vervolgens weer terug te kappen. Echter weet Joop, al enige, waar hij wel mee bezig is en schiet ons naar de 2-1. Als laatste man denk je wel eens, waarom nou zo moeilijk…maar dat denken de spitsen vast ook wel eens van de oplossingen die onze verdediging probeert uit te voeren. Mooie gespreksstof voor de 3e helft. We gingen met een 2-1 voorsprong de rust in. Even bijkomen.

In de 2e helft hadden we een fysiek PKC’83 verwacht, die ons onder druk zou zetten. Kennelijk is de trainingsopkomst daar nog niet erg hoog, want al snel bleek dat onze tegenstander niet bij machte was om het ons echt moeilijk te maken. Kleine kansjes voor beide teams zorgden voor enig vermaak voor onze supporters, maar de wedstrijd leek gespeeld. Toch kwam PKC’83 nog een keer gevaarlijk in scoringspositie, maar de paal bracht uitkomst voor ons.

Niet veel later kwam er een steekpass op Ivar die tussen verdediging en keeper kwam. De keeper kwam te laat uit en Ivar was met zijn snelheid eerder bij de bal dan de keeper. Met een rustige schuiver stond de bevrijdende 3-1 op het scorebord. De buit was binnen….dachten we.

Met een heerlijke 20 graden en een comfortabele 3-1 voorsprong sloop de gemakzucht er langzaam in. Niet verstandig want door een klutsbal, die niet wegwerkt werd door onze laatste man René, kwam PKC’83 terug tot 3-2. René kreeg door vermoeidheid zijn ene been niet meer voor de andere. De gebroken nachten van melk-flesjes geven en luiers verschonen begonnen zijn tol te eisen. René is kortgeleden troste vader geworden van een prachtige dochter. Dit foutje werd hem dan ook al snel vergeven door zijn teamgenoten.

Gelukkig stond de score ook na 90 minuten + blessuretijd op 3-2. De eerste overwinning van Amicitia 4 was een feit en de 3 punten werden bijgeschreven.

Deze overwinning hebben we grotendeels te danken aan een geweldige inzet die alle spelers geleverd hebben. Dit brengt mij direct bij een uitspraak van een groot en wijs man binnen ons team: “De instelling is belangrijker dan de opstelling”.

Volgende week wacht ons de uitwedstrijd tegen Groen Geel. Vorig seizoen hebben we deze, altijd goede en sportieve, tegenstander knap op een gelijkspel weten te houden. Hopelijk kunnen we dit nu weer evenaren. Of…..zit er misschien iets meer in dit seizoen?

To Top