Mededelingen

VRIENDEN VAN AMICITIA (VVA) – FIETSWEEKEND OP TERSCHELLING

Na in 2017 een jaartje te hebben overgeslagen heeft de VVA er goed aangedaan aan een succesvolle langjarige traditie een verder vervolg te geven door na ´De Lutte 2018´ wederom een fietsweekend te organiseren. Dit keer bij prachtig weer en temperaturen van rond de 23 graden vanuit hotel Bornholm op Terschelling.

Een 7-tal Vrienden, vergezeld van een 3 -tal dames, meldden zich, al dan niet voorzien van een eigen fiets, vrijdagmiddag, 20 september om 15.00 uur bij de veerboot in Harlingen voor de 2 uur durende overtocht. (2 andere reünisten, te weten de Peter (Pietje) Rutgers en Ben Hokke, waren eerder die dag al naar Terschelling vertrokken om alvast een paar explorerende fietsrondjes over het eiland te doen.) Aanwezig op de boot waren de beide alom bekende heren Bodewes (Hans en Wim) met hun wederhelften Lena en Richarda, verder de grote man van de organisatie Marcel Winkels, de voor moedervereniging Amicitia onmisbare Hans van Woerkom met diens Vriendin Petra, oudgediende Nick Abeln en ondergetekende. Aangekomen, al dan niet per bus, bij het net buiten West-Terschelling gelegen hotel bleek dat er voor de mensen zonder meegenomen fiets een gehuurde e-bike klaarstond. Daar bleek ook dat Peter en Ben die middag al de nodige fiets-kilometers in de benen hadden. Nadat iedereen zijn/haar spullen op zijn/haar 2-persoonskamer geïnstalleerd had, de eerste hapjes en drankjes naar binnen waren gewerkt, en alle nieuwtjes over Amicitia en de VVA waren uitgewisseld, waarbij uiteraard niet vergeten werd uitgebreid stil te staan bij de fusieplannen met de vrouwentak van Oranje Nassau en misschien ook wel de mannentak, ging het in de loop van de avond fietsend oostwaarts voor een stevige maaltijd naar de gezellige Mexicaan in Noord-Midsland. Iedereen liet zich het eten en uiteraard de nodige drank(jes) goed smaken.

Terug in het hotel werd nog geruime tijd nagepraat, uiteraard opnieuw onder het genot van de nodige spiritualiën. De volgende morgen wachtte na een volumineus ontbijt een pittige fietstocht

over een groot deel van het duineiland, gelukkig onderbroken door een relaxte wandeling over het strand met pootjebaden door Petra en een rustpauze met uitstekende lunch in de “Rustende Jager” in Formerum. Hier kon iedereen de broodnodige energie opdoen voor het vervolg van de fietstocht. Voor ondergetekende zonder elektrische ondersteuning en een knorrende maag bepaald niet overbodig. Peter moest ons helaas al vroeg verlaten. Hij moest die middag de boot nog terug nog nemen om in Harlingen opgehaald te worden voor een niet te missen familiefeestje in de avond-uren. Nadat we de rest van de middag bij heerlijk weer de duinen doorkruist hadden ging het back to basis om, na een opfrisbeurt, vóór 18.00 uur de gehuurde fietsen in West-Terschelling af te leveren. Daarna kon iedereen tot 20.00 uur zijn/haar gang gaan. Ondergetekende ging samen met Hans v.W. en Petra naar de drukbezochte en fraai aan het wad gelegen uitspanning, de Walvis. Hier werden een paar pintjes van lokale makelaardij met in kaas verpakte nachos gepakt,

waarna koers werd gezet naar´de Bras´, een voormalige discotheek, om daar met z’n allen, gezeten aan een lange tafel, van een smaakvolle maaltijd met het nodige bier en wijn te genieten.

Tevoren hadden we schuin tegenover ´de Bras’ nog de anderen op een terras opgepikt, die daar alvast aan het voorproeven waren. Na een zeer genoeglijke avond in genoeglijke sfeer ging het laat in de avond huiswaarts. De mensen zonder fiets met de bus, degenen met fiets, zoals onder-getekende, met eigen vervoer. In het hotel werd nog uitgebreid ‘geëvalueerd’, dit onder het genot van één of meer versnaperingen, waarnaar een ieder voor de laatste hotelnacht voldaan zijn kamer opzocht voor de welverdiende nachtrust. De volgende ochtend werd in alle rust ontbeten, gepakt, uitgecheckt en bij de haven in de zon gezeten, alvorens tijdig vóór 12.30 uur aan boord te gaan voor de terugreis. Onderweg zagen we dat vrijwel alle tjalken, 2-masters en klippers, die de avond tevoren nog in de haven van West-Terschelling lagen, waren uitgevaren om op het wad bij rustige zee een vlootshow te geven. Het geheel bood op de hele route naar Harlingen een schitterende aanblik en deed denken aan lang vervlogen tijden. Veilig in Harlingen aangekomen werd van iedereen afscheid genomen en kon worden vastgesteld dat we een zeer geslaagd

weekend achter de rug hadden. Alle reden, zou ik zo zeggen, voor de VVA voor een vervolg volgend jaar ergens anders in Nederland!

Abel Wortelboer

To Top