Competitiewedstrijd

SC Stadspark 6 – Amicita VMC 3: een ode aan de strijders

Zaterdag 23 november 2019 was de dag dat de mannen zich van jongetjes gingen onderscheiden, de dag dat er werd gestreden en niet alleen in de douche maar ook op het veld het team ‘grote ballen’ moest tonen. Waar vorig jaar Amicitia Zat 3 alleen HFC niet kon domineren maar stevig op de 2e plek stond was de start van dit seizoen stroef. Een ware identiteitscrisis ontstond na enkele wedstrijden: behoorde dit team nog wel in de top van de 4e reserve klasse? Is al die tijd toch Joost Kampman het verschil geweest? Hebben de spelers dit seizoen de leeftijd bereikt waarop men conditioneel niet meer mee kan komen? 

Op de laatste vraag kan je wellicht ja zeggen, de ziekenboeg was zaterdag overvol. Jaap, Igor, Arjan, Mart en Rick konden niet mee doen. Ouderdom is niet voor een ieder de reden, zo haalde Arjan rare capriolen uit op de fiets waardoor hij plat ging en zaterdag niet meer in de gelegenheid was om te voetballen. Een aderlating, zo werd door een ieder geconstateerd gezien Arjan elke wedstrijd er minimaal 1 in pist. Mart en Rick waren beide nog afwezig op het veld gezien ze zware blessures opliepen in het duel tegen HFC, echter waren de twee schoonheden wel te zien langs de lijn (waarvoor dank).

Weer terug naar het veld, de strijd werd aangegaan met Stadspark Zat 6, het team dat samen met Stadspark Zat 4 en GVAV Rapitidas Zat 1 de top 3 vult. Amicitia leek een subtopper op de ranglijst, nu kon de stap gezet worden van subtop naar de top. Op voorhand werd wederom gewaarschuwd voor onderschatting door Menno Fokkema, a.k.a. The Greek God, hetgeen hier en daar gehonoreerd werd. De opstelling werd wederom door oud-bestuurslid Tom Koning bekend gemaakt en was als volgt: Roeland – Dhammika, FILF Aarts, NakkieNando, Laurens – Wouter, Joris, Tom – Rens, Thijs, Menno.

Enkele verrassende namen op het wedstrijdformulier: wegens afwezigheid van onze twee keeperhelden Bart én Mart (feliciteer hem, hij was recent jarig) werd Roeland ingevlogen. Tevens stonden de Recruiter boys NakkieNando en Koning weer eens in de basis na enkele wedstrijden maar 15-30 minuten gespeeld te hebben. Laurens kreeg ook een basisplaats, deze alleskunner (met een bijna zo mooi lichaam als die van Menno) werd nu link achterin gezet waar hij normaliter de voorhoede bestiert. Op de bank ook een aantal semi-nieuwe gezichten: Bas en Richie. Dé topkok Richie kon tijd vrij maken in zijn Michelin-schema en zat voor de tweede keer bij de selectie. Bas heeft de ‘besnuffel-fase’ doorstaan en heeft besloten lid te worden van de mooiste club van Groningen.

Soms begin je een wedstrijd op voorhand met een achterstand, dit werd vandaag ook gedacht. Eerst was het Stadspark Zat 6 dat de kleedkamer claimde die voorbestemd was voor de Amicitiaanse goden, vervolgens werd door Stadspark een warming-up gedaan waar menig Eredivisionist het warm van krijgt. Rens, natural born leader of Amicitia Zat 3, liet zich de kop niet gek maken en startte de standaard warming up waar menig Eredivisionist impotent van wordt.

De 11 Amicitianen startten met de aftrap, waarna meteen druk gezet werd door Stadspark. Het werd al snel duidelijk dat beide teams graag de bal in de ploeg  houden, waarna over en weer wat kansen waren. Al met al was het wel Stadspark dat meer in de aanval was, echter stond het bij Amicitia organisatorisch nét voldoende om de 0 te houden. Na een snelle omschakeling van Amicitia werd een kans onbenut maar kon Amicitia een corner nemen. Rens nam de corner perfect, Thijs liep zich perfect vrij en kon de bal vanuit de lucht met het binnenkantje intikken: 0-1!

Na de 0-1 kwam een periode van veel druk vanuit Stadspark, mede door lichamelijk geklungel/domme overtredingen van Laurens en The Greek God Menno ontstonden er gevaarlijke situaties. Echter stond de verdediging wederom goed en kwam keeper Roeland meermaals érg goed in actie. Er was één speler die Amicitia uit deze benarde situatie kon helpen, als een ware superheld stond hij op. Menno kreeg de bal ingespeeld door Thijs en ontdeed zich van één speler van Stadspark, vervolgens had hij meerdere afspeelmogelijkheden maar zag ook eeuwige glorie loeren. De keeper stond ietwat voor zijn doel en dit werd goed gezien door Greek God Menno, van een afstand van 25-30 meter schoot hij de bal over de verdediging en de keeper heen. De Messias, de verlosser, de Michael Jackson van het voetbal: woorden/superlatieven schoten en schieten tot de dag van vandaag te kort. Amicitia was bevrijd van de Stadsparkse druk en met 0-2 ging men de kleedkamer in. Logischerwijs verdiende Menno een publiekswissel en was Richie zijn vervanger, tevens stond Dhammika zijn plaats af aan Lars.  

De tweede helft moest men stand houden en strijden om elke meter, hetgeen één van de specialiteiten van dit team is bleek zaterdag. Stadspark scoorde na 10 minuten spelen de 1-2 met een mooi afstandsschot en dacht heel even weer in de wedstrijd te komen. Echter kreeg kort daarna Thijs de bal ingepast, draaide hij soepel weg bij zijn verdediger en schoot hij raak. Bij deze draaibeweging maakte Thijs goed gebruik van zijn mooie postuur, de grensrechter van Stadspark beoordeelde dit als overtreding. Echter ging de scheids hier niet in mee, waarna de grensrechter theatraal gedrag vertoonde en de vlag demonstratief op het veld gooide. Na flink wat juichen en tumult werd de wedstrijd echter weer vervolgd met een 1-3 voorsprong. Amicitia kon weer even op adem komen met twee doelpunten verschil.

Dit duurde niet heel lang want na een goede solo van de linksbuiten van Stadspark werd er gescoord. De beste man dribbelde via de zijlijn en achterlijn menig verdediger voorbij en zag dit beloond worden met de 2-3. Uit euforie riep hij vervolgens richting Aarts de mooi woorden: “we gaan jullie neuken”. Hetgeen helaas niet waargemaakt werd tijdens óf na de wedstrijd. De 2-3 bracht wel weer wat spanning terug maar vandaag hadden we niet één, maar twee verlossers. Tom Koning liet op de training al zien scorend vermogen te hebben en maakte de hoge verwachtingen nu ook waar. Na een splijtende pass van Wouter kwam Koning vrij en kon hij de 2-4 inschieten. Zijn ouders stonden langs de lijn en zagen jarenlange hoop en goede opvoeding leiden tot iets moois.

Zo kwam de wedstrijd op zijn einde, echter zijn er nog enkele dingen die vermeld moeten worden. Korte opsomming:

  • Joris viel de eerste helft om, puur door het verliezen van zijn evenwicht;
  • Sander maakt volgende week – met flink gebruinde kale kruin-  weer zijn rentree na een welverdiende vakantie;
  • Laurens dronk geen bier, maar een lekker Chardonnaytje in de kantine. Zo blijkt maar weer dat Amicitia een club is voor ieder type persoonlijkheid;
  • Aarts vond dat de 2-3 een fout was van Dhammika;
  • Tweemaal is het winstliedje ingezet in de kleedkamer, een primeur;
  • Rens ging door zijn enkel bij een dribbel, passte de bal uit omdat hij niet meer kon staan. Vervolgens werd er flink op hem getyft door mening teamgenoot, totdat men zag dat zijn theatrale val geen acteerwerk was;
  • Bas en Richie hebben ergens in de wedstrijd op de paal geschoten, Tom Koning heeft bijna raak gekopt en heeft nog een andere (bijna 100%) kans om zeep geholpen;
  • Nando heeft de hele wedstrijd zich voorbeeldig gedragen en geen rare uitspraken en/of acties gedaan;
  • Lars hield de woensdagtraining voor het eerst sinds tijden helemaal vol, chapeau!

Volgende week zal blijken of Amicitia Zat 3 zichzelf titelkandidaat mag noemen, dan zal men strijden tegen nummer 1: Stadspark Zat 4. Op de Coendersborg kan een ieder ons bewonderen om 12:15 uur. Tot dan!

 

To Top